جشنواره فیلم فجر نوشت....قسمت 4 ام...
دربند....فیلمی از پرویز شهبازی

دربند فیلم جدید پرویز شهبازی که نامش با فیلم "نفس عمیق" گره خورده که هنوز نتوانستم آن فیلمش را مشاهده کنم فیلم خیلی خوبی می شد اگر...
دیالوگ نویسی فیلم بسیار خوب است به طوری که شخصیت های فیلم با دیالوگ هایشان به شدت ملموس و باور پذیر شده اند ........بازی های بازیگران عالیند چه پگاه آهنگرانی و احمد مهرانفر که با تجربه ترین بازیگر...ان این فیلمند و چه نازنین بیاتی در نقش نازنین به مثابه یک ترانه علیدوستی جدید در سینمای ایران است که بازی کنترل شده و حساب شده ای دارد و دیگر بازیگران به خصوص بازیگر نقش بهرنگ....کارگردانی فیلم واقعا عالی است و نقطه قوت کار است...سکانس گریه کردن نازنین در حالیکه از پله های ساختمان پایین می آید و فیلمبرداری آن فوق العاده است...داستان فیلم هم بسیار خوب ساخت و پرداخت شده است...یک فیلم اجتماعی معاصر و مناسب زمان حال جامعه ما با زیر لایه های اعتراض و اینکه هنوز امیدی در این شهر هست و قهرمان فیلم با وجود تمامی مشکلاتی که در سر راهش قرار دارد ناامید نمی شود دربند را می توانست به فیلم خیلی خوبی تبدیل کند..
اما..
اینکه به راحتی نازینین که تقریبا در یک خانواده مذهبی رشد یافته و دختری تقریبا باهوش و حواس جمع است(اشاره به سکانس پول گرفتن از صاحب خانه یا تدریس در کلاس خصوصی برای خانواده ای که از او تضمین قبول شدن فرزندشان را می خواهند) انقدر راحت ضامن پگاه آهنگرانی می شود یا پس از چند شبانه روز زندگی با او و دیدن وضعیت زندگی او و دعوا و مرافه به او اعتماد می کند را نمی توانم با هیچ منطقی قبول کنم...سوراخ اصلی فیلمنامه در همین نکته است...
دربند...تا الان یکی از خوب های این جشنواره کم رمق و ناامیدکننده بوده است ولی بهترین می شد اگر این سوراخ فیلمنامه را نداشت!

نکته:نمی دانم خبر تا چه حد صحت دارد اما به حذف چند سکانس از این فیلم اشاره شده است..سکانس هایی که به پایان بندی تقریبا گنگ فیلم و رابطه بین فرید و نازنین اشاره می کند...وقتی در جشنواره هم نتوانیم نسخه کامل فیلم را ببینیم دیگر چه امیدی به این سینما باقی می ماند؟!